Durf te dromen!

De grootouders van Eugene Cernan hadden ooit een droom. Ze wilden weg uit hun geboorteland, het vroegere Tsjechoslowakije. Om in Amerika een beter bestaan op te bouwen voor hun kinderen. Die droom kwam uit! De vader van Eugene had ook een droom. Beter onderwijs voor zijn zoon dan hij zelf ooit had gekregen. Ook die droom kwam uit.

Die zoon van toen is nu 78 jaar. Als kleine jongen droomde hij zelf het onmogelijke. Hij wilde... als piloot naar de maan vliegen! En raadt eens? Dat lukte!!! Veertig jaar geleden schreef hij, als commandant van de Apollo 17, zijn initialen in het maanzand. Sinds 1972 is hij ‘de laatste man op de maan'

Op een mooie lenteavond in mei 2012 kwam Eugene naar de Skylobby, de 44e etage van Deloitte's hoofdkantoor in Rotterdam. Dichter bij de maan kun je in Nederland niet komen. Hij keek door de ramen naar de sterrenhemel, en naar de maan natuurlijk. Met wat geluk zag je de Taurus-Littrow-vallei, het berglandschap waar hij had gelopen. Onvoorstelbaar eigenlijk, maar wel echt gebeurd.

De astronaut was in Rotterdam voor opnames van de nieuwe reclamecampagne van Deloitte. Hij vertelt hierin over het belang van data (gegevens, berekeningen). Zonder de juiste berekeningen was hij namelijk nooit op de maan geland en veilig teruggekeerd.

"Door die ruimtevlucht denken mensen dat ik een hele bijzondere, slimme jongen ben", zegt Eugene. "Maar ik ben gewoon een jongen die de kans kreeg om iets speciaals te doen. En ik heb geprobeerd om dat, met mijn capaciteiten, zo goed mogelijk te doen. Het grootste compliment dat ik ooit kreeg, was van iemand die zei: ‘Ik hoef het niet allemaal met u eens te zijn, maar ik heb respect voor u. Want u gelooft in wat u zegt."

Hij maakte urenlange wandelingen op de maan. Gekenmerkt door springen, huppelen en zingen. Op You Tube is nog steeds te zien hoe hij zingend een heuvel af huppelt. ‘I was strolling on the moon one day...' Kijk en zing mee op: http://bit.ly/GAAOd

Droomt Eugene nog weleens? "Jazeker! Ik wil nog steeds dingen voor elkaar krijgen die ik belangrijk vind. Ik praat daarom graag met kinderen, want zij durven nog te dromen. Ik vertel ze altijd: droom het onmogelijke en ga dan de wereld in, en doe het echt. Dat heb ik ook gedaan. Niet thuis op de bank gaan zitten en zeggen dat het niet kan. Hup, gewoon geloven in jezelf en doen!"

Er zijn in de loop der jaren veel mensen naar hem toe gekomen die vertelden: ‘omdat het u lukte, durfde ik ook mijn droom na te jagen'. Eugene: "Er zijn ook kinderen teruggekomen om te vertellen: ‘het is me gelukt. Ik heb het onmogelijke mogelijk gemaakt'. Als ik dat hoor, is er weer een droom voor mij uitgekomen."